Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2008

Στα Λύκειά σας...

Αφορμή για την ανάρτηση αυτή στάθηκε ένα βίντεο, που είδα προχτές, όταν έψαχνα πώς να βρω κάποια τεχνική να κερδίσω την Γ' τάξη μου στη Φυσική Γενικής Παιδείας. Το παρακάτω:



Έβλεπα και ξανάβλεπα το βίντεο και αναλογιζόμουν: Τι κακό έκανα και δεν μπορώ να κεντρίσω τα παιδιά, όπως η κυρία του βίντεο. Μήπως είμαι κακός δάσκαλος; Μήπως δε γνωρίζω την διδακτέα ύλη; Μήπως δεν κάνω διάλογο και δεν ρωτώ; Αντ' αυτού εισπράττω παγερή αδιαφορία του στυλ: " Άσε μας, ρε φίλε, εσύ κι η Φυσική σου". Και αφού το σκέφτηκα και το ξανασκέφτηκα, έφτασα στο συμπέρασμα ότι ματαιοπονώ. Όχι να χρησιμοποιήσω μοντέρνες μεθόδους, όχι μόνο ΤΠΕ, όχι να τους κάνω πειράματα από το πρωί ως το βράδυ, αλλά ολόκληρο τσίρκο να έφερνα, δεν υπήρχε περίπτωση να κάνω τα παιδιά να ενδιαφερθούν: Η τράπουλα είναι σημαδεμένη από το Υπουργείο. Το παιχνίδι χαμένο από χέρι. Γιατί; Γιατί απλούστατα τα παιδιά στο σχολείο, ειδικά στην Γ' Λυκείου, έρχονται να ξεκουραστούν για να έχουν δυνάμεις για το φροντιστήριο, στο οποίο άλλα μαθήματα κάνουν και αλλού βρίσκονται στην ύλη σε όσα θα εξεταστούν. Το σεβαστό μου Υπουργείο, που το μόνο που το ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή είναι να νομιμοποιήσει τα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια του Εξωτερικού, απλούστατα δεν νοιάζεται για το τι συμβαίνει στο Λύκειο και γενικότερα στη Β'/θμια Εκπαίδευση. Μόνοι, εντελώς μόνοι, παλεύουμε να "βγάλουμε" μια ύλη που δεν ενδιαφέρει τα παιδιά, εφόσον το μάθημα δεν το δίνουν Πανελλήνιες, και προσπαθούν να κερδίσουν δυνάμεις, να περάσουν λίγη ώρα ευχάριστα, έτσι πιεσμένα, για τη μελέτη για το φροντιστήριο στα μαθήματα που θα εξεταστούν. Το μόνο που τους νοιάζει είναι αυτό. Έφτασε το σχολείο να γίνεται ουρά του φροντιστηρίου. Και η Πολιτεία "αγρόν αγοράζει". Με όσους συναδέλφους συζήτησα το πρόβλημα, η απάντηση ήταν μία: "Ασε, ρε φίλε, κάνε κανένα δεκάλεπτο μάθημα, να είμαστε εντάξει με την ύλη και άστα...". Άλλοι πάλι αποφεύγουν να το συζητήσουν. (Συζήτησα και με την κόρη μου, που έδωσε Πανελλήνιες πρόπερσι: "Τι κάνατε στη Φυσική Γενικής Παιδείας;" Απάντηση: "Ξέρω 'γω, κάτι μας έλεγε, αλλά δεν θυμάμαι, δεν μ' ενδιέφερε". Δεν το έδωσε Πανελλήνιες το μάθημα). Πράγματι, είμαστε εντάξει με την ύλη: Κάθε μήνα στέλνουμε ανελλιπώς τη σελίδα του βιβλίου και όλα μέλι- γάλα. Αυτό τους ενδιαφέρει. Αν έχεις μείνει πίσω σε παίρνει τηλέφωνο ο σχολικός σύμβουλος και σου λέει να βιαστείς και απαντάς "εντάξει, κ.σύμβουλε, θα βιαστώ" και μετά λες "μπιιιπππ...". Τι να του εξηγήσεις τώρα. Σαμπως τι θα κάνει...Και να σκεφτείς είναι από τα ποιο ωραία κομμάτια της Φυσικής, η Φυσική του 20ου αιώνα. Κατά τ' άλλα όλα καλά, η Εκπαίδευση δουλεύει ρολόι. Ουαί υμίν, Γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί.

Υ.Γ.
1) Είμαι εξοργισμένος, γιατί, συν όλα τ' άλλα, μας στέλνουν εγκυκλίους για αναπλήρωση ωρών από καταλήψεις. Και κάνουμε συνεδριάσεις επί συνεδριάσεων του Συλλόγου διδασκόντων για να κάνουμε αναπλήρωση σε τι; Στο τίποτα; Δεν καταλαβαίνουν ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν; Να αναπληρώσουμε κάτι που δεν μπορούμε από το σύστημα να κάνουμε; Ποιος πυροδοτεί τις καταλήψεις; Μήπως το ίδιο το σύστημα;
2) Ο τίτλος είναι παρμένος από το ομώνυμο βιβλίο των Ο. Δημητρίου και Κ. Φραντζή.