Σάββατο, 5 Ιουλίου 2008

Γιατί όχι;

Καλό καλοκαίρι, βέβαια, τελειώσανε τα βάσανα. Αλλά κάποιες απορίες μένουν. Και αιτήματα. Δεν είμαι τόσο syndicalisticus όπως ο Μήτσος, αλλά δεν είναι κρίμα κι άδικο; Τόσος κόπος, τόσος ιδρώτας μέσα στη ζέστη, και μάλιστα χωρίς ούτε ένα ποτήρι νερό καμιά φορά και δεν...; Ηρωϊκώς αμυνόμενοι των πατρίων ΤΠΕ στην Εκπαίδευση οι συνάδελφοι αντέξανε κι αυτό. Γιατί; Ε, όχι... Αν έχει το πρόγραμμα λεφτά να δίνει σε Επιτρόπους, σε Συντονιστές, σε Βοηθούς Επιμορφωτές(;), σε Καταχωριστές (όχι καταχωρητές, Αννα, το έμαθα), και μάλιστα ουσιαστικά αργομισθίες, για να λέμε και κάποιες αλήθειες, γιατί να μην δίνει και για κάτι ουσιαστικό; Πώς θέλει να κάνουν τη δουλειά τους οι επιμορφούμενοι; Να ψάχνουν να βρουν εργαστήρια, τα οποία δεν είναι συνήθως ελεύθερα, εφόσον έχουν "κατασχεθεί" από Πληροφορικάριους (οι οποίοι και καλά κάνουν); (Ας μη ξεχνάμε οτι πολλά απ' αυτά δεν δημιουργήθηκαν για το μάθημα της Πληροφορικής, αλλά για τη διδασκαλία των άλλων μαθημάτων). Τέλος πάντων, πλανιέται ένα αίτημα στον αέρα και διατυπώθηκε σε υπόμνημα. Δείτε το στην παρακάτω ανάρτηση. Συντονιστείτε. Ο συντονισμός είναι πολύ σπουδαίο φαινόμενο στη φύση. Μπορεί να γκρεμίσει κτίρια. Χωρίς πολλή δύναμη. "Άμα δεν κλάψει το παιδί, δεν το ταΐζει η μάνα", έλεγε η μάνα μου με τη λαϊκή της σοφία.

http://elenelli.blogspot.com/2008/07/blog-post.html

Δεν υπάρχουν σχόλια: